Liefste Moeze
Het is feest! Je hebt je gereserveerde en meer dan verdiende plaats aan het hemelse kampvuur ingenomen. Al je scoutsvrienden die je al een tijdje miste, hebben je ongetwijfeld met open armen ontvangen. Er zal wat afgelachen en bijgepraat worden. Maar hoe groot de vreugde hierboven, hoe groot het verdriet hier bij den 23ste. Onze immer behulpzame steun en toeverlaat is voor eeuwig op kamp vertrokken. Want een scoutskamp, dat was voor jou sowieso al de hemel op aarde.
Vakantie nam je nooit. Een goede herder laat zijn schaapjes niet achter, dierf je wel eens te zeggen. Vakantie, dat was voor jou op bezoek komen op de scoutskampen. Je ging er de mooiste misvieringen voor, in openlucht aan een zelf gesjord altaar. Je deed aan zoveel mogelijk activiteiten mee, van honkbalwedstrijdjes tot vlottentochten. Maar jouw absolute hoogtepunt was altijd onder een heldere sterrenhemel genieten van het licht- en klankspel dat een kampvuur is. Je kon er uren verwonderd naar kijken. Zo was je op en top, een eenvoudige man met het hart op de juiste plaats, dankbaar voor alle kleine dingen die het leven op aarde zo aangenaam maken.
Wie liefde geeft, krijgt liefde terug. Toen het nog kon, stond je elke zondag paraat om iedereen een welgemeende goedendag te komen zeggen. Je oprechte belangstelling in de scouts maakte dat iedereen je altijd graag zag komen. Een kruisbestuiving die we wellicht nooit meer zullen meemaken…
Geniet met volle teugen van je welverdiende vakantie en doe ze hierboven allemaal, met scoutikoze opgestoken vingers, de groeten van ons. We zeggen je geen vaarwel, liefste moeze. Zodra onze tijd gekomen is, zien wij elkander weer.
